با این که روز آخر سال بود و کار هم زیاد، اما علاقه به علی دایی باعث شد که قید
همه چیز رو بزنم و بیام کرج. آخه من یه شهری ساکنم که ۴۰ کیلومتری غرب کرج هستش.
ساعت ۱۲ راه افتادم به هر سختی ای بود (تاکسی خیلی کم بود) خودمو رسوندم استادیوم انقلاب کرج،
ساعت ۲:۱۵ استادیوم بودم و جاهای خوب پر شده بود ، یه جایی، رو به آفتاب پیدا کردم نشستم .
چیزی که جلب توجه می کرد اسکوربورد تازه نصب شده استادیوم توسط تربیت بدنی و باشگاه سایپا
بود ، بالاخره برای شیک بودن و مدرن بودن استادیوم مهمه ، اما مهمتر از اون پروژکتورهای ورزشگاه
هست که مورد تایید نماینده ای اف سی قرار نگرفته ، چون نور استادیوم ۷۵۰ لوکس هست و
استاندارد ۱۲۰۰ لوکس.
بازی سر ساعت شروع شد ،۱۵ دقیقه اول بازی سرد و کسل کننده بود گرچه سایپا سرتر بود
اما می شد از نوع بازیشون فهمید که کمی استرس دارند.
ابراهیم صادقی که من شخصا به فوتبالش علاقه مند هستم مثل همیشه خوب بازی نمی کرد ،
اما میلاد زنیدپور عالی بود، هم خیلی خوب از حریف توپ می گرفت و هم با سرعت خوبش، زمان
حمله، امان مدافعان الوصل رو بریده بود و گل اول توسط حرکت تند و تیز زنیدپور به ثمر رسید.
مطمئنا در آینده پیستون چپ تیم ملی می شه گر چه از فهرست فعلی خط خورد.
از بازیکنای دیگه ای که خوب بودند می تونم از ایوبی و انصاری فر اسم ببرم که البته
کریم انصاری فر به خاطر کم تجربگی گاهی توپ ها رو لو می داد اما حرکت های سریع و تکنیکیش،
هم ۳ بار ضربه آزاد حاصل کرد هم باعث شد تا توپ رو از جلوی عیسی ترائوره بقاپه و گل دوم
سایپا رو بزنه.
موقعیت های گلزنی سایپا حداقل ۶ مورد بود که به علت تعلل مهاجمان سایپا ۴ مورد به گل تبدیل نشد.
در مجموع پاس کاری ها و بازی تک ضرب سایپا عالی بود من به نسبت بازیهای لیگ سایپا
می دیدم که چقدر بهتر و با انگیزه تر بازی می کنن و این لذت بخش بود برای تماشاچی ها.
امیدوارم این پیروزی شیرین که تبدیل به عیدی من شد! بتونه در ۷ فروردین مقابل تیم ملی کویت
توسط علی دایی تکرار بشه.
نیمه دوم
